تبليغاتX
بروجن بام ایران شهر علم و هنر

بروجن بام ایران شهر علم و هنر

در مورد شهرستان بروجن

سلام بر عزیزان بروجنی یا بروجنی دوست، از اینکه این وبلاگ اینقدر دیر به دیر بروز رسانی می شود عذر می خواهم، مشغله زیاد کاری فرصت کافی در اختیارم نمی گذارد.لازم دیدم پاسخ برخی دوستان را که در بخش نظرات پیام گذاشته بودند را بدهم

ولی دیدم گذاشتن پاسخ در صفحه اصلی وبلاگ با هدف آن همخانی ندارد،بنابر این دوستان می توانند جواب من به مطالبشان را در لینک زیر بیابند،امیدوارم دوستان جسارت من را ببخشند(جوابی بر بخش نظرات)

 یکی از صنایع دستی مشهور ایرانیها  قالی بافی است،امروز به معرفی این صنعت در شهرستان بروجن می پردازیم:

سوابق تاریخی

استان چهارمحال و بختیاری در جنوب شرقی ایران واقع شده است(البته صحیح جنوب غربی است) ساکنان استان چهارمحال و بختیاری کلاً به دو گروه یکجانشین و کوچ نشین تقسیم می شوند . بنابراین در یک نگرش کلی به جمعیت استان می توان مجموع ساکنان آن را به سه گروه زیر تقسیم کرد :

الف – روستائیانی که اصولاً یا جزو عشایر نیستند یا از عشایر اسکان یافته هستند و بیشتر به مشاغلی نظیر کشاورزی ، دامداری و بافت قالی اشتغال دارند .

ب – شهرنشینانی که از عشایر و روستائیان سابق منطقه مهاجران سایر نقاط تشکیل شده اند و بیشتر به امور اداری و خدماتی اشتغال دارند .

ج – عشایری که هنوز دارای زندگی متحرک هستند و لااقل سالی دوبار جابه جا می شوند و به اصطلاح ییلاق و قشلاق می کنند .  

استان چهارمحال و بختیاری به علت شرایط جغرافیایی خاص خود و قرار گرفتن در منطقه ای کوهستانی و سردسیر ، همواره از شرایط مساعدی برای تولید فرش دستباف برخوردار         بوده است  و تولید فرش نسبت به سایر صنایع دستی از اهمیت بیشتری برخوردار است و قالی عمده ترین صنعت دستی استان چهارمحال و بختیاری است که در درجه اول در روستاها ، بعد در بین عشایر اسکان یافته و دست آخر در شهرها رواج کامل دارد .  قالی از وسایل لوکس زندگی عشایر محسوب می شود و نشانگر منزلت و تفاخر آنهاست  .

مهمترین مناطق قالیبافی در استان چهارمحال و بختیاری عبارتند از : چالشتر – سامان – اشگفتک – پیربلوط – ارجنگ – وردنجان – فرخ شهر – بروجن – بلداجی – فرادبنه – هیرگان – باباحیدر – اردل و نواحی تابعه آن – شلمزار و همچنین گروه فرشهای طایفه اولاد .

درحال حاضر کلیه قالی های چهارمحال و بختیاری را مطابق با مناطق بافت و بویژه بافندگان آنها می توان به دو گروه عمده تقسیم نمود :

     1- قالی بختیاری که حاصل دست بافندگان عشایر بختیاری و یا ساکنینی است که منشأ نژادی آنها از طوایف لر بختیاری هستند .

     2- قالی قشقایی که ماحصل دست عشایر ترک قشقایی می باشد .

 

ساختار

دستگاههای قالیبافی منطقه ، غیرازدارهایی که به همت شرکت سهامی فرش ، جهاد سازندگی و سازمان صنایع دستی ایران در اختیار بافندگان قرار می گیرد ، تماماً به صورت افقی است و روی آنها قالی هایی با رجشمار 17 تا 20 ( و درحال حاضر با رجشمار 40 ) تولید می شود  .  این قالیها  عمدتاً دارای گره ترکی و معمولاً دوپوده اند  . قالی های بختیاری دارای تار و پود پنبه ای و پرز پشمی هستند .  البته قالی های بختیاری بافت قدیم دارای تار و پودی از جنس پشم بسیار مرغوب بوده اند . با وجود این در پاره ای از قالی های بختیاری که دارای ارزش چندانی نیستند ، این تار و پود از پشمی ریسیده شده که از دباغی به دست آمده است می باشد . این پشم ها اکثراً خشک اند و تارها از پشم های خاکستری رنگی هستند که به محض رنگ شدن ، رنگ تیره ای را به خود می گیرند .

 

- طرحهای رایج

طرحها و نقوش بکار رفته در قالی های بختیاری و سایر دستبافته های آنان ، بویژه در گذشته ، کاملاً ذهنی بوده و در بافت آنها از نقشه استفاده نشده است .  کلیه طرحهای رایج و مرسوم در داخل استان را می توان به این ترتیب طبقه بندی نمود :

  • قالی های قشقایی ( یلمه ) :

1- ترنجی ( یا یک حوض )

2- شکرلو ( یا دوحوض )

 3- بندی الوان

  • قالی های بختیاری :

1- خشتی شامل : – خشتی جانوری – خشتی گل و گیاه
2- ترنجی ( لچک و ترنج )

3- سروکاج

4- قابی سماوری ( حلقه ای )

 5- گل مینا گل اشرفی )
6- گلدانی

7- شرابه  ( گل پتو ، گلدانی خمره ای )

8- گلدانی و درختی

 

رنگبندی

 نوع و نحوه انتخاب رنگ در فرشهای بختیاری یکی از مهمترین ویژگیهای شناخته شده در این فرشها می باشد . نوع رنگ لاکی مورد استفاده و همچنین سبز خاص فرشهای بختیاری از مهمترین ویژگی رنگهای فرش این استان می باشد که با سایر موارد مشابه در دیگر فرشهای ایران تفاوت دارد  . رنگهای مورد استفاده در این قالی ها بیشتر در زمینه های قرمز ، آبی روشن ، آبی سیر ، سبز ، نارنجی و زرد  می باشد .

- رنگرزی

درگذشته  زنان عشایر بختیاری در اوقات خاص یا به هنگام جابه جاییهای سالانه خود گیاهان رنگدار طبیعی را جمع آوری و خشک می کردند . سپس با شناختی که از خاصیت رنگ دهی آنها داشتند ، آنها را در آب جوشانده و مایه رنگین آنها را استخراج کرده و همراه با دندانه آب انار ترش مورد استفاده قرار می دادند و رنگهای با ثباتی به دست می آوردند  . در دوره حاضر متأسفانه رنگهای باثبات گیاهی جای خود را به رنگهای درخشان ولی بی ثبات شیمیایی داده است .  این روش رنگرزی باعث تندی رنگهای خامه شده است . در بعضی موارد برای کاستن شدت تندی و پختگی رنگها از خاکستر استفاده می کنند 

- ابعاد

اندازه قالی های بختیاری متنوع است .  قالی های سجاده ای آن 40/2 × 30/1 متر و قطع متوسط آن 40/3 × 50/2 متر می باشند و بعد هم قالی های با ابعاد بزرگ وجود دارد که گاهی نیز در بین آنها قالی های مربعی شکل دیده می شود  .   بافت کناره های پهن و طویل و کلگی نیز در بین آنها رواج فراوان دارد  .

- توزیع جغرافیایی

بروجن : دومین شهر استان ازنظر وسعت و جمعیت است که از سال 1280 هجری پذیرای عشایر ترک قشقایی گردید . قالیهای این عشایر از نوع مشهور یلمه است فرشهای یلمه بروجن از نظر طرح به سه دسته تقسیم می شوند : 1- طرح ترنجی یا یک حوض 2- طرح شکرلو یا دوحوض 3- طرح بندی الوان .  ازنظر ظاهر کلیه طرحهای نوع اول در متن فرش دارای یک ردیف ترنج لوزی شکل می باشند که در مرکز فرش و در امتداد طولی آن قرار گرفته اند . طرحهای نوع دوم نیز دارای این ویژگی خاص می باشند با این تفاوت که در متن کلیه فرشها حداقل دو ردیف ترنجهای لوزی شکل موازی با یکدیگر به چشم می خورد که در امتداد طولی فرش قرار دارند . ترنجهایی که در طرح نوع اول و دوم وجود دارند به شکل لوزی و بر روی لبه های آنها نقوش کنگره ای شکل به چشم می خورد .  مهاجرین قشقایی پس از رسیدن به سرزمین بختیاري طرحهای متعلق به خود ( ترنجی و شکرلو ) را با طرحهای اصیل بختیاری بویژه خشتی ادغام نمودند و با قرار دادن ترنجهای لوزی شکل در درون قابهای فرشهای خشتی ، طرح جدیدی را ارائه نمودند که بندی الوان نام گرفت . از مشخصات ویژه بافته های این گروه استفاده از شیرازه رنگی ( دورنگ ) می باشد . قالیهای جدید یلمه دوپود و رجشمار آنها بین 25 تا 35 می باشد . نوع دار مورد استفاده زمینی است . ابعاد تولیدی درحال حاضر ذرع و نیم و دوذرع ، 6 ، 9 و 12 متر مربعی و همچنین کناره است . رنگهای اصلی عبارتند از لاکی سیر و روشن ، سرمه ای سیر ، آبی ، زرد ، کرم ، سفید و سیاه . قالیهای قدیمی تمام پشم بوده اند . اما تولیدات جدید بعضاً دارای تاروپود نخی نیز هستند .

بلداجی : این شهر در فاصله تقریبی 35 کیلومتری جنوب غربی بروجن قرار دارد گرایش بیشتر به ذهنی بافی و استفاده از رجشمار پائین ( 25 الی 30 ) از مشخصات بارز تولیدات بومی و اصیل این روستا می باشد . طرحهای لچک و ترنج و خشتی سهم عمده ای را در قالی امروز بلداجی به خود اختصاص داده اند . قالی امروز این شهر اغلب دوپود است . اما قالی قدیمی آن به روش یک پود بافته می شده است . نوع گره مورد استفاده ترکی و دارهای قالی بیشتر از نوع زمینی می باشد . اغلب مواد اولیه مورد استفاده در قالیهای جدید این روستا ارزان قیمت و تماماً به صورت شیمیایی رنگرزی شده اند .

فرادبنه : شهر فرادبنه واقع در بخش مرکزی شهرستان بروجن بواسطه نوع طرح منحصربفرد قالیهای آن از شهرت بالایی برخوردار است . طرح معروف شرابه در انواع گل پتویی – گلدانی و ... طرح ویژه قالیهای این روستا است . شرابه در لغت به معنای مجموعه ای از عناصر تزئینی مانند رشته های رنگی نخ و منگوله و ... که در کنار یکدیگر قرار گرفته و مجموعه ای واحد را تشکیل دهندكفته ميشود . این طرح بصورت ذهنی بافته می شود . اغلب بافندگان از واگیره بعنوان الگو برای بافت استفاده می کنند . سبک اصیل بافت در این روستا یک پود ضخیم بوده و رجشمار آن بین 25 الی 30 و حتی 35 می باشد . اغلب دارها زمینی و نوع گره ترکی می باشد . رنگهای اصلی بکار برده شده در بافته های فرادبنه عموماً شاد و عبارتند از : آبی ، لاکی روشن ، سبزسیر و روشن ، صورتی ، مسی ، کرم ، سفید ، زرد و بویژه رنگ سرخ در نمونه های قدیمی

بر گرفته از http://www.tabriziau.ac.ir

این هم یک هدیه از دشت لاله ها در بروجن

راهنمای شهرستان

+ نوشته شده در  جمعه هشتم تیر 1386ساعت 1:10  توسط حمید  | 

با سلامی گرم خدمت همراهان عزیز , این بار بهتر دیدم از برخی مطالبی که مسافرانی که به بروجن آمده اند , استفاده کنم:پس بد نیست به مطلب زیر از وبلاگ گردش در طبيعت ايران توجه کنید

    هنوز خورشيد راه زيادی تا غروب داشت که به کنار تالاب نسبتا وسيع و پرآب چغاخور رسيديم و بساط خود را پهن کرديم. چندتا از بچه‌ها به آب زدند و من ناظر وضعيت وحشتناکی بودم که بر تالاب حاکم بود: بيش از يکصد قلاب ماهی‌گيری، زير تابلوی ماهی‌گيری ممنوع! به درون تالاب انداخته شده بود؛ از صبح تا شب و از آن بدتر از شب تا صبح! بدون هيج نظارت و يا کنترلی بر صيد. آن شب آن قدر حضرات به اصطلاح ماهی‌گير تا صبح سر و صدا کردند که به زحمت توانستيم چند ساعتی استراحت کنيم. ولی در مقابل اين اتفاقات بد، هوای خيلی خنک و مطبوعی بر تالاب حاکم بود که برای شب اول تيرماه فوق‌العاده بود! ساعت پنج صبح وسايل را جمع کرديم و راه افتاديم. ابتدا در بلداجی توقف کرديم تا کمی خريد کنيم و البته گز بلداجی را هم از دست ندهيم.

     از آنجا به طرف گندمان راه افتاديم تا صبحانه را در کنار تالاب گندمان بخوريم اما در بين راه به امامزاده حمزه‌علی رسيديم؛ چون روی نقشه نشانی از آن نديده بوديم انتظارش را نداشتيم: امامزاده‌ای در دامنة کوه که تداعی کنندة معابد آناهيتايی است و دشتی سرسبز و زيبا و خوش آب و هوا با امکاناتی مناسب برای اقامت. تعداد زيادی چادرهای ثابت توسط متوليان امامزاده برای مسافران و زائران نصب برپا شده بود و امکانات بهداشتی و آب سالم و هم به وفور موجود بود. صبحانه را در همان حوالی خورديم و سپس راهی گندمان شديم. به آنجا که رسيديم دريافتيم که تالاب گندمان تقريبا خشک شده است. از آنجايی که جلوی آمدن اضافة آب چغاخور به اين تالاب گرفته شده، آسيب شديدی به تالاب وارده آمده است. متاسفانه با اتفاقی که در چغاخور در حال رخ دادن است، وضع گندمان بدتر از اين می‌شود: در حاشية تالاب چغاخور، بر جادة کناره تونلی در دست احداث است که تابلوی عمليات آن نشان می‌دهد قرار است سطح آب تالاب بالا آورده شود و چون جاده زير آب می‌رود اين تونل که بر سر دوراهی جادة بروجن ـ ايذه قرار دارد، احداث شده است. اين اتفاق ـ يعنی بالا آمدن آب تالاب ـ صرفا با محدودتر کردن خروجی آب تالاب که به گندمان می‌ريزد امکان‌پذير است!

از گندمان به بروجن رفتيم تا چشمة مشهور آنجا را هم ببينيم. سياسرد نام منطقه‌ای ييلاقی و خوش آب و هواست که در ده کيلومتری جنوب غرب بروجن، در انتهای جاده‌ای واقع شده است. در اين ناحيه، چشمة پرآب و گوارايی قرار دارد که به برکت آن منطقه‌ای سرسبز با پوشش باغی شکل گرفته است. در کنار چشمه، چند چنار چندصد ساله، چشمها را خيره به خود می‌کند. مدتی در کنار چشمه نشستيم و جرعه‌ای از آن آب نوشيديم. تيرماه آغاز شده بود و ما هنوز در هوايی خنک به سر می‌برديم. می‌دانستيم که اين آخرين ساعت‌های سفر است که هوای خوب می‌خوريم و بايدآماده شويم که با هوای گرم تهران مواجه گرديم.


حال چند مطلب از جراید:

 

 ورزش در شهرستان "بروجن"چهارمحال وبختياري نيازمند توجه‌بيشترمسوولان است

خبرگزاري جمهوري اسلامي ‪۸۵/۰۵/۲۶

شهرستان "بروجن" در ‪ ۶۰كيلومتري مركزچهارمحال‌وبختياري در رشته‌هاي مختلف ورزشي همواره يكي از قطبهاي قهرمان پروري دراستان وحتي كشور محسوب مي‌شود.

در رشته‌هاي مختلف ورزشي اين شهرستان توانسته‌است ورزشكاران مدال آوري را در حد آسيا به دوستاران ورزش معرفي كند.

رييس تربيت بدني شهرستان بروجن گفت: هم‌اكنون ‪ ۴۶نفر از ورزشكارن اين شهرستان در اردوي‌هاي تيمهاي ملي شركت كرده‌اند.

"بهروز حبيبي " روز پنجشنبه در گفت وگو با خبرنگار ايرنا افزود: اين ورزشكاران در رشته‌هاي دوچرخه سواري، دووميداني ، تيراندازي بانوان، شنا و كاراته در سنين نوجوانان ، جوانان، اميدها و بزرگسالان حضور دارند.

به‌گفته وي، از نظر مساحت كم شهرستان وجمعيت محدود در مقايسه‌با كلانشهرها و معرفي تعداد قهرمانان رشته‌هاي مختلف ورزشي ، شهرستان بروجن مقام نخست قهرمان پروري كشور را در اختيار دارد.

وي يادآور شد: سرانه ورزشي امسال در شهرستان بروجن نسبت به سالهاي ديگر افزايش يافته است و سه سالن ورزشي در اين شهرستان تا سال آينده به بهره- برداري مي‌رسد.

حبيبي، در خصوص مديريت استخر شناي شهر بروجن گفت:متاسفانه مديريت غلط و اشتباه شهرداري بر استخر شناي بروجن لطمه بزرگي به ورزش بروجن مي‌زند و تمامي رشته‌هاي چوب اين مديريت غلط را مي‌خوردند.

رييس تربيت بدني شهرستان بروجن يادآور شد: مديريت شخصي استخر موجب بي- مهري به ورزش مي‌شود و اميد است، با احداث يك استخر در بروجن با توجه به وجود استعدادهاي اين رشته ، پاسخ نياز ورزشكاران داده شود.

حبيبي گفت:در دوچرخه‌سواري نيز هيات دوچرخه‌سواري استان به اين شهرستان كم مهري مي‌كند و تاكنون دوچرخه‌اي امسال به دوچرخه سواري شهرستان اختصاص داده نشده است.

نقل از  IRNA

 


2 اثر در بروجن به ثبت رسيد

بناي تاريخي حمام مكتبخانه ويل بروجن در فهرست آثار ملي به ثبت رسيد حمام مكتبخانه از حمامهاي دوره قاجاريه و پل مصلي براساس كتيبه سنگي آن در سال 1319 هجري قمري 500 سال قبل از امضاي فرمان مشروطيت ساخته شده است.

 


 

آب سفيد" بروجن سبكترين آب ايران و جهان [ March 29, 2006 ]

ايرنا:فرماندار شهرستان بروجن چهارمحال و بختياري گفت: آب چشمه "آب سفيد" سبزكوه بروجن پس از بررسي‌هاي به عمل آمده در روزهاي پاياني سال ، ۸۴از سوي كارشناسان امور آب وزارت نيرو به عنوان سبكترين آب ايران و جهان اعلام شد."فيروز آقايي" روز چهارشنبه در گفت و گو با خبرنگار ايرنا افزود: سختي املاح معدني آب اين چشمه نسبت به آبهاي معدني ديگر در جهان در حد سبكي ۱۴۰ است و اين آب يكي از سالمترين و سبك‌ترين آبهاي جهان است.

به گفته وي ، دبي خروجي اين چشمه كه در ارتفاع دو هزار متري واقع شده ، سه مترمكعب در ثانيه است و بخشي از آن براي تامين آب شرب شهرهاي شهرستان بروجن مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
آقايي اظهارداشت: اين چشمه يكي از زيباترين چشمه‌هاي كشور است كه آب آن نيز بسيار سرد و خنك است.
نام چهارمحال وبختياري بر زبان هر كسي كه جاري مي‌شود، بي‌شك سرزمين آبهاي روان ايران در ذهن و يادآور تداعي و زنده خواهد شد.
نام سرزمين چشمه‌ساران زاگرس و فلات مركزي ايران،سرزمين خروشنده و خروشان زاينده‌رود و كارون و نام تالابهايي جاودان كه فقط در چهارمحال وبختياري يافت مي‌شود.
خيلي‌ها نامش را با آب معدني چشمه‌سار بزرگ "ديمه" مي‌شناسند، همان آبي كه پاكترين و سالمترين آب جهان نامش داده بودند.
اما چشمه‌اي را مي‌شناسيم، كه آبش زنده‌كننده هرآنچه در زمين مي‌جبند است و آن را بايد چشيد تا قدر درياي سنگي چهارمحال و بختياري را دانست.
"آب سفيد" شهرستان بروجن چشمه‌ساري از ميان
۷۰۰چشمه سار چهارمحال و بختياري است، كه از كوه بزرگ سبزكوه در منطقه تفريحي چغاخور سرچشمه مي گيرد.
اين چشمه تالاب چغاخور را سيرآب مي‌كند و پس از طي طريق درميان كوهساران راهي كارون و خروشندگي آن مي‌شود.
مردم محلي مي‌گويند: اين آب شفابخش براي كليه درد و درمان بسياري از بيمارهاي گوارشي بسيار مطلوب است.
حال كه ميهمانان نوروزي چهارمحال وبختياري به پايان تعطيلات و تفريح خود در اين استان رسيده‌اند، مي‌توانند با سفر به شهرستان بروجن از اين آب سالم نيز ظرفي براي بستگان و چشم انتظاران خود ببرند بي‌آنكه براي آن هزينه‌اي پرداخت كرده باشند.
به گزارش ايرنا، در حال حاضر سالانه
۳۰۳ميليون و ۱۳۵هزار ليتر آب معدني در اين استان توليد و روانه بازار مي‌شود.
اين ميزان آب معدني در شش شركت بسته بندي در شهرستانهاي شهركرد، كوهرنگ و فارسان توليد مي‌شود.
شهرستان بروجن در
۶۰كيلومتري مركز استان چهارمحال وبختياري واقع شده و سه تالاب بزرگ و بين‌المللي چغاخور ،گندمان و سولقان در آن واقع شده است.

 

 

 

+ نوشته شده در  جمعه دوازدهم آبان 1385ساعت 23:13  توسط حمید  | 

با سلام

  از تمام دوستانی که با نظرات خود مرا مورد لطف قرار دادند متشکرم.

خدمت آن دوست گرامی که توصیه به خرید دامنه و طراحی یک سایت کرده بودند باید عرض کنم که فعلا نه امکانات مالی و نه فرصت کافی جهت این کار دارم...تا بعد

  اگر دوستانی تمایل دارند به من کمک کنند‌، مطلب، عکس ،خاطره و هرچیزی در مورد شهرستان بروجن دارند برایم بفرستند تا به نام خودشان در وبلاگ قرار دهم.

این مناظر زیبا نیز از کوه کلار توسط آقای حسین ن فرستاده شده است.

طلوع خورشید -کوه کلار                                   دامنه -کوه کلار

دشت لاله- کوه کلار

+ نوشته شده در  پنجشنبه هفدهم آذر 1384ساعت 0:55  توسط حمید  | 

سلام بروجن


هدف از طراهی اين وبلاگ کمک به برقراری ارتباط بين بروجنيهای سرتاسر جهان و

وشناساندن شهرستان بروجن به دیگران است اميد است مارا در اين مهم  همراهی کنيد

هرجا که هستيد سبز باشيد


مختصری از بروجن:

بروجن دومين شهر منطقه چهار محال و بختياري است. اين شهر در دشتي به وسعت حدود 580 كيلومتر مربع در شرقي ترين نقطه منطقه و در محل تلاقي راه‌هاي سه استان چهار محال و بختياري، اصفهان و فارس قرار گرفته است. تاريخ اسكان جمعيت در اين مكان به يكي دو قرن و تاريخ مركزيت جمعيت به حدي كه بتوان آن را شهر ناميد به پس از نهضت مشروطيت مي‌رسد. رشد فزاينده جمعيت آن از دهه‌هاي سوم و چهارم قرن حاضر آغاز شد و گسترش شهر بروجن با توجه به موقعيت جغرافيايي آن كه در طلاقي سه استان قرار گرفته است، توسعه آن را از امتياز ويژه‌اي برخوردار نموده و روند رشد آن را تسريع كرده است. 


وجه تسميه بروجن:

: "برو" از ابرو گرفته شده و "جن" تازی‌شده‌ی گن است كه خود سبك‌شده‌‌ی گین است. كه پسوندی شناخته شده است؛ از آن‌جا می‌گوییم كه شاید در پارینه بروجن دیه‌ای هم‌چون ابرو بوده و از آن روی بدان بروگن گفته اند.


 

وجه تسميه ديگری از بروجن:

قدمت بروجن به روایتی به ده هزار سال پیش می رسد . و اسم بروجن بدین سبب امد که در سالهای بسیار دور میان دو قوم اکسینا و بخادا(بختیاری کنونی) درگیری بوده و قوم بخادا برای دفاع برجهای زیادی برای دیدبانی ودفاع ساخته بود که بدین سبب به ان شهر اورجست می گفتند که بعد به اورجن(که همکنون نیز اهالی آن می گویند) وسپس به بروجن تغییر کرده

 

 


 

ياد گيوه هاي ملكي بروجن به خير!

شهر بروجن يا اروجن استان چهارمحال و بختياري از دير باز به عنوان پايگاه فرهنگي و هنري اين استان شناخته شده است.
بروجن در زمان هاي گذشته به ويژه در زمان انقلا ب مشروطه اول و دوران مظفرالدين شاه براي خان هاي بختياري و قشقايي شهري پركشش بود.
سرداران فاتح تهران از جمله سردار اسعد بختياري و صمصام السلطنه بختياري هنگامي كه به تهران رفتند، كفش و پوجاري به پا داشتند: همان گيوه بروجني. اين كفش آنها را چالا كتر مي كرد و اسب سواري با آن آسانتر بود.
گيوه دوزي بروجن چهارمحال و بختياري، از زمان قاجار به بعد در همه بازارها و بازارچه هاي ايران براي خود جايي باز كرد.
يكي از استادان گيوه دوزي بروجن، كه اين هنر را از نياكانش آموخته است، مي گويد: در زمان هاي ق-دي-م گيوه بهترين پوشش براي نگهداري پاي مردم جاي جاي ايران به ويژه در سنگلا خ ها و كوهستان ها بود.
حاج محمد نيكبخت، معروف به محمد گيوه چي در گفت وگو با ايرنا افزود: رويه اين كفش ها از كرباس ناب بود و كف آنها از استخوان حيوانات و چوب سخت ساخته مي شد. ويژگي اين گيوه ها، خنك كردن پا در تابستان و گرمابخشي آن در زمستان بود.
به گفته وي، مهم ترين گيوه ساخت اين شهر در زمان هاي گذشته، گيوه ملكي يا همان گيوه شاهي بود. آوازه ساخت اين نوع گيوه كه هنوز برخي از كوچ نشينان قشقايي استان فارس، آن را به پا دارند، به نمايشگاه هاي جهاني نيز رسيده بود.
يكي از كارشناسان هنرهاي بومي استان چهارمحال و بختياري در اين زمينه گفت: گيوه دوزي در بروجن صد ساله است و نخستين گيوه ها در زمان صفويه به بازار آمد.
محمدرضا طاهرزاده افزود: گيوه  سنتي پا را دچار بوي بد نمي كند، ولي گيوه هاي جديد تقلبي با كف پلاستيكي موجب بروز مشكل هاي پوستي مي شود.
وي گفت: هنر گيوه دوزي و تخته كشي در اين چند دهه، به دليل همساز نشدن با سليقه هاي مشتريان و گراني بيش از اندازه آن در اين شهرستان، به فراموشي سپرده شد. با آمدن كفش هاي كتاني ارزان قيمت چيني به بازار كفش، گيوه سازي در شهرستان بروجن روبه ركود است.
طاهرزاده گفت: بسياري از فرزندان گيوه دوزان بروجن به دنبال علم و دانش رفتند و هنر پدرانشان را رها كردند.
به گفته وي: هم اكنون تنها سه توليدي و دوزندگي گيوه در شهرستان بروجن كار مي كنند.
او بر اين  عقيده است كه گيوه هاي صنعتي موجود در بازار كه بيشتر، از شهرهاي تبريز، يزد و كرمانشاه وارد چهارمحال و بختياري مي شود، بيش از سه ماه دوام ندارد؛ اما گيوه هاي ملكي بروجن حداقل سه سال كارآيي داشت.

 

بر گرفته از همشهری


 

قصد سفر داريد،دنبال جايی می گرديد که دل به طبيعت بسپاريد و فارغ از يک زندگی پر نوسان و پراسترس ساعتی را بگزرانيد و نيرويی برای فردای دوباره بيابيد ؛با ما همراه شويد،به سوی ديار بروجن طبيعت زيبای زاگرس 

  بهترين زمان برای سفر به بروجن تابستان است؛با اين حال لباس گرم فراموش نشود.

مسير نيز سهل است:از اصفهان ـمبارکه ـبروجن يا اصفهان ـ شهرضا ـ بروجن يا شهرکرد ـ بروجن و از شرق نيز ايذه ـ اردل ـ بروجن يا ايذه ـ لردگان ـ بروجن و نيز ياسوج ـ سميرم ـ بروجن


 

گردشگاه سياسرد

چشمه سياسرد در 5 كيلومتري شهر بروجن قرار گرفته است. هواي خنك و مطبوع و درختان زيبا و كهنسال اطراف اين چشمه مكاني بسيار زيبا براي تفرج و استراحت ساكنين شهر بروجن و ساير گردشگران بوجود آورده است. به طوريكه همه روزه و بويژه در روزهاي تعطيل اين مكان شاهد گشت و گذار تعداد زيادي از مسافران و گردشگران مي باشد. از ويژگيهای بارز اين مکان وجود درختان کهنسالی است که عمر برخی تا ۶۰۰ سال تخمين زده می شود؛همراهی اين درختان تنومند با چشمه سارهای زيبا مناظری بس بديع آفريده است. در گذشته اين مکان برای ساکنين منطقه جنبه مقدس و مذهبی نيز داشته است ولی در حال حاضر بيشتر به جنبه گردشگری آن توجه می شود.

فضاسازي هاي مناسب و سهل الوصول بودن ميل به بازديد از اين گردشگاه را دوچندان كرده است.

 

امكانات و تسهيلات

جاده آسفالته، فضاي سبز،آبنماهای زيبا، سرويس بهداشتي، سكوي نشيمن، دسترسي به واحدهاي اقامتي و پذيرايي شهر بروجن، تجهيزات جهت بازي كودكان، پاركينگ، آب آشاميدني.


 

بلداجی شهر گز

  آيا می دانيد بهترين گز ساخت کجاست؟ حتما می گوييد گز بلداجی اصفهان ‌‌‌اشتباهی که خيلی از افراد می کنند و گز بلداجی را ساخت اصفهان می دانند

بلداجی يکی از شهرهای شهرستان بروجن می باشد.خيابانی در اين شهر نيست مگرآنکه در آن حداقل يک کارگاه گز سازی ببينی .گز ساخت اين شهر به دليل کيفيت مواد اوليه مشهورترين گز ايران شده است.


 

امام زاده حمزه علی

  از مناطق توريستی مذهبی نزديک بلداجی می توان به امام زاده حمزه علی اشاره کرد.مرقد اين امام زاده در بالای يک کوه واقع شده است و پلکانی بسيار زيبا به آن منتهی می شود و بر دشتی بسيار زيبا مشرف است.امکانات اقامتی در دامنه کوه از قبيل پارک ،بازارچه، محلهای اقامتی و پارک بازی احداث شده است .اين مکان زايران بسياری خصوصا در تابستان را به خود جذب می کند.


 

تالاب چغاخور

    از مناطق بسيار زيبای ديگر تالاب چغاخور است که يک مکان بسيار مفرح برای دوستاران طبيعت است.اين مکان زيستگاه پرندگان بسياری است و همچنين از آن جهت پرورش ماهی نيز استفاده می شود.دخالتهای انسانی و خصوصا ساخت يک سد بر روی آن محيط طبيعی آن را تا حدودی بر هم زده است ولی با اين حال هنوز مکانی بس زيباست.


 

شهر گندمان

   يکی ديگر از شهرهای شهرستان بروجن ،شهر گندمان است.يک منطقه زيبا و تاريخی و دارای مردمانی خون گرم و با صفا . از مناطق توريستی اين ناحيه تالاب گندمان و امام زاده مادر- دختر را می توان نام برد.

 

 

  

مناظری زیبا از شهرستان

بروجن-بلوار مدرس                        سیاسرد 1                                سیاسرد2
 
امام زاده حمزه علی 1                   امام زاده حمزه علی 2                امام زاده حمزه علی 3
 
مادر دختر-گندمان                         دشت بروجن 1                          دشت بروجن 2
 
دشت بروجن 3                            اما زاده حمزه علی 4             تالاب گندمان 2   
 
تالاب گندمان                            سیاسرد 3                              سیاسرد 4
 
تالاب چغاخور 1                         تالاب چغاخور 2                       تالاب چغاخور 3
 
 
   

 

 

  به دلیل مشکلاتی که برخی دوستان در مشاهدۀ وبلاگ قبلی داشتند بر آن شدیم که این وبلاگ را در یک قالب نو طراحی کنیم.

   در پایان ذکر یک نکته را لازم می دانم:برخی دوستان و هم استانیهای عزیز غیر بروجنی مرا به افراطی گری نایسونالیستی متهم کرده بودند.نمی دانم در مطالب وبلاگ من چه چیزی سبب بر انگیختن این سوء ظن شده است ولی همانطور که قبلا هم گفته بودم هدف این وبلاگ معرفی بروجن بوده نه استان چهار محال و اگر فقط از شهرستان  بروجن صحبت شده به این دلیل بوده و نه دلیل دیگر.و من اگر هم می خواستم قادر به طراحی وبلاگی با موضوع استان نبودم،زیرا شناخت کافی نسبت به سایر نقاط ندارم و شاید در آن صورت نیز سایر هم میهنان گلایه مند شوند.با این حال اگر این دوستان می خواهند دیار خود را به دیگران معرفی کنند همین الان دست به کار شوند و اگر مطلب یا عکسی در مورد شهر خود دارند برای من بفرستند. و در آخر باید بگویم که من هم با آن دوست موافقم که

همۀ ایران سرای من است

 

+ نوشته شده در  شنبه دوازدهم آذر 1384ساعت 0:35  توسط حمید  |